W 2024 roku Anka Sidor i Bartek Przepiórkowski odbyli trzymiesięczną wyprawę do Papui-Nowej Gwinei, aby sprawdzić, czy dawne tradycje, rytuały, wierzenia i praktyki, w tym te dotyczące magii i czarów nadal są obecne w życiu społeczności oraz jaki jest stan środowiska naturalnego, szczególnie w kontekście ekspansji chińskich i zachodnich koncernów. Chcieli uchwycić codzienne życie ludzi i porozmawiać o ich najważniejszych problemach. Nie egzotyzować, nie powielać klisz, tylko jak najlepiej poznać, zrozumieć i obalić istniejące liczne stereotypy na temat tego miejsca i jego mieszkańców.
W trakcie podróży wniknęli w lokalne społeczności, zostali przyjęci do klanów na Wyspach Trobrianda, brali udział w rytuałach, ceremoniach, ucztach pogrzebowych. Poznawali kulturę plemion prowincji Gulf oraz plemion Bargam i ludności Garus. Przy okazji wędrowali przez lasy deszczowe i zdobyli dwa szczyty: Mt Wilhelm, najwyższą górę Papui Nowej Gwinei i Mt Giluwe, najwyższy wulkan Oceanii z Korony Wulkanów Ziemi. Cały czas też szukali też śladów wierzeń w sangumę (czarną magię).
Prezentacja jest połączeniem historii z podróży oraz etnologii/antropologii kulturowej i stosunków międzynarodowych/praw człowieka. W jej trakcie opowiadam o agonii kultury, nielegalnej wycince puszczy, przymusowych wysiedleniach ludzi, dewastacji środowiska przez kopalnie i gazociągi, kanibalistycznych kultach i tożsamościowym rozstaju Papuasów, a także o przyczynach wojen plemiennych i polowań na czarownice oraz o sytuacji kobiet.
